[HQ!!] Where My Love Goes: (14) bedroom experiments

Where My Love Goes
iwaoi. hq!! abo au. pg-13. romance, angst, a bit of domestic fluff.
written for novelber ’16 challenge. part of ‘instinct: omegaverse au’ series.

content warning:
– ฟิคเรื่องนี้มี alpha/beta/omega dynamics
– และมีการกล่าวถึง mpreg (male pregnancy)
– ถึงจะไม่มีฉาก explicit แต่ถ้าไม่นิยม abo แนะนำให้หลีกเลี่ยงค่ะ

.

.

14.
bedroom experiments

.

.

“ทำไมคนเราถึงต้องมีลูกด้วยนะ”

ฮานามากิ ทาคาฮิโระเกือบสำลักสตรอเบอรี่โซดาออกปากออกจมูกเมื่อได้ยินคำถามของเพื่อน โชคยังดีที่อาการสำลักนั้นเล็กน้อย ส่งผลให้เขาไอโขลกเขลก แต่ไม่มีภาพเป็นพิษต่อลูกตาปรากฏต่อสายตาเพื่อนร่วมโต๊ะแต่อย่างใด

คนตั้งคำถามขมวดคิ้ว หยิบยื่นกระดาษทิชชูให้เพื่อนอย่างมีไมตรีจิต “ดื่มดีๆ หน่อยสิ มักกี้”

ก็เพราะนายถามอะไรแปลกๆ นั่นแหละ! เบต้าหนุ่มนึกประท้วง รับกระดาษมาเช็ดหน้าเช็ดตา

“แต่จริงๆ นะ” โออิคาวะ โทรุเริ่มเปรยอีกครา ราวกับไม่ได้รู้สึกรู้สาประการใดที่ตนเป็นเหตุให้เพื่อนเกือบสำลักน้ำตาย “ทำไมคนเราถึงต้องมีลูกด้วย ไม่สิ ทำไมโอเมก้าถึงต้องเป็นฝ่ายอุ้มท้องด้วย”

ฮานามากิตีหน้าเหยเกไม่ปิดบัง นี่พวกเขาจะเปิดบทสนทนาหลังไม่เจอกันมาเกือบปีด้วยเรื่องนี้จริงๆ หรือนี่ เอาวะ ถ้าอยากคุยนักก็จะคุยด้วย “ถ้าโอเมก้าไม่ท้อง นายจะให้อัลฟ่าท้องแทนหรือไง”

พวกเขานั่งอยู่ในร้านกาแฟ หาที่พักผ่อนหลังจากเดินซื้อข้าวของเข้าบ้านอิวะอิสึมิกันมาตลอดครึ่งวัน พอดีช่วงนี้ฮานามากิมีธุระต้องเข้าเมืองหลวง เขาจึงหาวันว่างติดต่อเพื่อนเก่าเพื่อนัดพบปะ โออิคาวะตอบรับทันทีด้วยความตื่นเต้นที่จะได้พบเพื่อน แต่อิวะอิสึมิกลับติดงานด่วนเอาหนึ่งวันก่อนวันนัด สุดท้ายจึงมีเพียงฮานามากิกับโออิคาวะที่สบโอกาสเดินทางมาพบกันเท่านั้น

ตอนนี้ฮานามากิอยากได้อิวะอิสึมิมาอยู่เป็นเพื่อนจะขาดใจ ถ้าอัลฟ่าอยู่ตรงนี้ โออิคาวะคงไม่เปิดประเด็นนี้ขึ้นมาแน่

“คงอย่างนั้น” โอเมก้าหนุ่มยักไหล่ “แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหรอกนะ มักกี้ ประเด็นที่แท้จริงคือ ทำไมทุกคนถึงชอบถามว่าเมื่อไหร่ฉันกับอิวะจังจะมีลูกเสียทีต่างหาก”

ก็ว่าทำไมถึงเริ่มบทสนทนาประหลาด

ว่าแต่นี่มันคิดดีแล้วใช่ไหมที่จะคุยเรื่องนี้ในที่สาธารณะ

“แล้วเมื่อไหร่พวกนายจะมีล่ะ” สิ้นคำถามของเขา โออิคาวะทำหน้าบูดบึ้งเหยเก นัยว่าคำถามไม่เป็นที่น่าพอใจ “เอ้า ถาม นี่นายก็แต่งงานกันมาเป็นปีแล้ว ฉันกับมัตซึนรออุ้มหลานอยู่เนี่ย”

อันที่จริงเนื้อความเกินร้อยละห้าสิบนั้นตั้งใจหยอกเพื่อนเฉยๆ แต่ส่วนที่เหลือก็ถามด้วยความคาใจจริงๆ เพื่อนเขายังหนุ่มยังแน่น ให้เดาก็น่าจะดำเนินกิจกรรมบนเตียงไม่เคยขาด แล้วทำไมถึงไม่มีเจ้าพวกตัวน้อยให้เขาเชยชมเสียที

บางครั้งฮานามากิก็สงสัยว่าอาจมีใครคนใดคนหนึ่งเป็นหมัน

โอเมก้าหนุ่มทิ้งตัวลงพังพาบบนโต๊ะราวกับมันสะอาดเอี่ยมอ่อง “ถ้าพวกนายอยากเลี้ยงเด็กนัก ไปอุปการะลูกบุญธรรมอาจจะง่ายกว่า”

“ทำไม” ฟังจากคำพูดคำจา เขาชักเริ่มคิดเป็นจริงเป็นจังแล้วว่าเพื่อนเขาอาจมีเหตุให้ไม่สามารถมีบุตรได้ตลอดชีวิต

อดีตกัปตันทีมเงียบเสียงไป เบือนหน้าไม่ยอมสบตา เนิ่นนานกว่าจะยอมตอบ “ฉันไม่พร้อม”

“หา”

“นั่นแหละ นายได้ยินแล้วนี่ ไม่พร้อมไง”

ฮานามากิขมวดคิ้ว ไล่สายตามองเพื่อนตั้งแต่หัวจรดเท้าเท่าที่จะสามารถมองได้ “ไม่พร้อมอะไรอีก เรียนจบแล้ว แต่งงานแล้ว มีงานทำแล้ว สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ไม่พร้อมตอนนี้ นายจะรอพร้อมเมื่อไหร่”

เสียงถอนหายใจยาวดังแทนคำตอบ “อาจจะไม่มีวันพร้อมเลยก็ได้” จู่ๆ โออิคาวะก็ลุกพรวดนั่งหลังตรง เล่นเอาหนุ่มผมชมพูสะดุ้งเฮือกเพราะตั้งหลักรับไม่ทัน “มักกี้คิดดูสิ ถ้ามีลูก ฉันก็ต้องท้องนะ จะไปพร้อมได้ยังไง ไม่เข้าใจคนอื่นที่มีกันได้รวดเร็วเลย”

“โออิคาวะ นายเป็นโอเมก้า” ฮานามากิชักรู้สึกปวดขมับ นี่เขานัดพบเพื่อนเพื่อมานั่งสอนสุขศึกษาขั้นพื้นฐานให้มันหรือไง “ในโลกนี้โอเมก้าเป็นฝ่ายให้กำเนิด เราเรียนกันมาตั้งแต่ประถมห้า อย่าบอกนะว่านายลืม”

“มักกี้ ฉันเป็นคนที่ต้องเจอกับสภาวะฮอร์โมนเปลี่ยนแปลงในช่วงผสมพันธุ์ทุกสามถึงห้าเดือน แน่นอนว่าฉันไม่ลืมเรื่องนั้นหรอก” โออิคาวะว่า “แต่ฉันไม่อยากเป็นคนท้องนี่”

คนฟังฟังแล้วกลอกตา “หรือนายจะให้อิวะอิสึมิท้อง แต่นายก็รู้ว่าอัลฟ่าท้องไม่ได้”

โออิคาวะเบะปาก ดูท่าจะยังไม่พอใจในคำตอบ “นั่นแหละ ทั้งที่นานๆ ทีอิวะจังยังยอมฉัน แต่ทำไมฉันถึงทำอิวะจังท้องไม่ได้นะ”

นี่เขาไม่ได้มาเพื่อฟังเรื่องบนเตียงของพวกมันสองคนเสียหน่อย ฮานามากิรู้สึกละม้ายคล้ายจะเป็นลมขึ้นมาฉับพลัน รู้สึกคิดผิดที่เลือกมานั่งอยู่กับโออิคาวะ แทนที่จะอยู่กับคนรักที่บ้านเกิดขึ้นมา

“สรุป นายไม่อยากท้อง แต่อยากให้อิวะอิสึมิท้อง”

“ก็ไม่ใช่หรอก” โอเมก้าหนุ่มถอนหายใจอีกครั้ง “ฉันไม่ได้อยากโยนภาระไปให้อิวะจัง รู้ด้วยว่าเป็นบทบาทของฉัน แต่ก็น่ากลัวอยู่ดี” เว้นช่วงไปพักใหญ่ “ถ้าฉันทำอะไรพลาดขึ้นมา ไม่ใช่แค่ชีวิตฉันที่อันตราย แต่เจ้าพวกตัวจิ๋วก็จะได้รับอันตรายไปด้วยนะ อิวะจังก็จะยิ่งขี้ห่วงขึ้นอีกเป็นสิบเท่า ความรับผิดชอบนั่นมันยิ่งใหญ่จะตาย”

เขาเงียบ โออิคาวะเองก็เงียบ รอบตัวหนักอึ้ง ราวกับโดนกดทับด้วยน้ำหนักของคำว่า รับผิดชอบ ที่โออิคาวะพูดถึง

ฮานามากิกับมัตสึคาวะเป็นเบต้า ถึงแม้จะอาศัยอยู่ร่วมกันฉันคนรักเหมือนอย่างอิวะอิสึมิและโออิคาวะ แต่พวกเขาจะไม่มีวันเข้าใจความหนักอึ้งของโออิคาวะที่เป็นโอเมก้า

แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เข้าใจเสียทีเดียว

“อิวะจังน่ะอยากมี” โออิคาวะเป็นฝ่ายทำลายความเงียบลง “ไม่เคยพูดก็จริง แค่เห็นสายตาเวลามองลูกคนอื่น ฉันก็รู้แล้ว”

“แต่ถ้านายยังไม่พร้อม อิวะอิสึมิก็ไม่บังคับนายหรอก” ฮานามากิต่อทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

คู่สนทนาเงียบเสียง พึมพำ รู้แล้วน่า ต่อด้วยถ้อยคำเสียงเบาที่เขาฟังแล้วไม่ได้ศัพท์ แต่ตัดสินใจไม่ถามเพราะถ้าอีกฝ่ายไม่พูดให้เขาได้ยิน ก็คงไม่ได้ตั้งใจอยากให้เขารับรู้

“ปวดหัวเป็นบ้าเลย” เป็นประโยคถัดมาที่ดังพอให้เขาได้ยิน

“ไม่สบายหรือไง”

“เปล่านะ ก็สบายดี สงสัยคิดมากไปจนปวดหัว”

ฮานามากิกลอกตา นี่เพื่อนเขาคิดเรื่องนี้ตลอดเวลาเลยหรือไง รู้อยู่หรอกว่าเป็นเรื่องใหญ่ แต่ถึงขั้นคิดมากจนปวดหัวนี่ทำร้ายตัวเองชัดๆ

“ถ้าอย่างนั้นกลับมั้ย ซื้อของเสร็จแล้วนี่”

โออิคาวะรีบส่ายหัว “ไม่ มักกี้อุตส่าห์มาทั้งที ต้องอยู่นานๆ สิ”

“แน่ใจนะ ถ้านายไม่ไหวเดี๋ยวฉันโดนอิวะอิสึมิบ่นอีก”

“แน่ใจ อีกอย่างอิวะจังไม่ใช่แม่ฉันเสียหน่อย”

ไม่ใช่แม่แต่เป็นสามีหรือเปล่านะ

ขี้คร้านจะถกเถียงต่อ เขาเลยเปลี่ยนประเด็นสนทนาเสีย อันที่จริงเขาก็คงเสียดายสักหน่อยอยู่เหมือนกันหากจะต้องแยกจากเพื่อนไปตอนนี้ เพราะพอต่างคนต่างมีชีวิตทำงานและครอบครัวของตัวเอง การจะหาเวลาพบปะสังสรรค์กันก็กลายเป็นเรื่องยากเย็นเสียเหลือเกิน

แต่สีหน้าโออิคาวะก็ดูไม่ค่อยดีนักจริงๆ ถึงแม้เจ้าตัวจะยืนยันว่าสบายดีก็ตามทีเถอะ

ให้ตายสิ

มีเรื่องให้ปวดหัวแทนตั้งแต่สมัยจีบกันยันแต่งงานก็ยังไม่จบไม่สิ้น

ฮานามากิได้แต่คิดว่าตัวเองที่ยังรับฟังและช่วยเหลือตั้งแต่ตอนนั้นมาจนตอนนี้ช่างเป็นเพื่อนที่ดีเหลือเกิน

.

.

รอบฮีทของโออิคาวะมีระยะห่างเฉลี่ยประมาณสามเดือน

แต่โอเมก้าของอิวะอิสึมิแตกต่างจากโอเมก้าคนอื่นตรงที่มีรอบฮีทไม่สม่ำเสมอ โออิคาวะเคยบอกเขาตั้งแต่แรกคบหากันเป็นคนรัก โดยทั่วไป รอบฮีทของโอเมก้าแต่ละคนอาจแตกต่างกัน แต่มักจะมาเที่ยงตรงสม่ำเสมอ แต่โออิคาวะกลับไม่เคยมีรอบที่เสถียรสักครั้ง บางครั้งห่างกันสามเดือน บางครั้งห่างกันห้าเดือน บางครั้งสี่เดือน และระยะห่างนานสุดที่เขาเคยพบคือหกเดือน

แต่อย่างไรก็ไม่เคยเร็วกว่าสองเดือน

ดังนั้น เมื่ออิวะอิสึมิ ฮาจิเมะกลับห้องมาพบกับโอเมก้าของเขาเข้าฮีทหลังจากเพิ่งผ่านรอบล่าสุดไปแค่เดือนเดียว เขาจึงตกใจไม่ใช่น้อย

ทำไมถึงมาแล้ว เขาได้แต่ถามตัวเองซ้ำไปมา กวาดสายตามองโอเมก้าที่นอนกระสับกระส่ายด้วยโดนความใคร่บดบังสติ ล่าสุดที่เขาเห็นโออิคาวะเมื่อเช้าก่อนออกไปพบฮานามากิ คนรักของเขายังดูปกติดี ไม่มีแนวโน้มจะกระโจนเข้าฮีทรอบใหม่แต่อย่างใด

กลิ่นหอมกำจายไปทั่วห้อง อิวะอิสึมิรู้สึกโดนดึงดูดด้วยกลิ่นมิ้นท์จนเกือบปล่อยตัวเองไปตามสัญชาตญาณอยากครอบครองโอเมก้าของเขา

ไม่ได้ เขาบอกตัวเอง นี่เป็นเหตุการณ์ไม่ปกติ เขาต้องแน่ใจเสียก่อนว่าโออิคาวะไม่ป่วย

“โทรุ” เขาพึมพำ วางข้าวของลงข้างเตียง ปีนขึ้นเบาะที่นอน เกลี่ยกลุ่มผมสีน้ำตาลชื้นเหงื่ออย่างเบามือ “โทรุ ได้ยินฉันไหม”

นัยน์ตาสีน้ำตาลปรือขึ้นมองเขา “ฮาจิเมะ”

“เฮ้” เขาพยายามเลือกหาถ้อยคำ “ทำไมนายถึง…”

โออิคาวะรีบส่ายหัวแทนคำตอบ “ไม่รู้ อยู่ดีๆ ฉัน… ก็…”

อัลฟ่าหนุ่มกลืนน้ำลาย กลิ่นโอเมก้าอบอวลทำเขาปั่นป่วนอยู่ภายใน กระนั้นกลับมีความรู้สึกแตกต่างจากทุกครั้ง โดยปกติ เมื่อโออิคาวะเข้าฮีท เขาเองก็จะตอบสนองด้วยการเพิ่มความต้องการทางกาย แต่ครั้งนี้สิ่งที่มีเหนือกว่าคือความรู้สึกอยากดูแล ปกป้อง ไม่อยากให้ใครอื่นได้เห็นหรือข้องเกี่ยวแม้แต่คนเดียว

“ฮาจิเมะ” เสียงของโออิคาวะฉุดเขาออกจากภวังค์ “กอดฉันหน่อย”

เขาทำตามอย่างว่าง่าย ยักย้ายเอากองเสื้อผ้าที่ก่อตัวต่างกำแพงรอบอีกฝ่ายออก เอนตัวลงนอนเคียงข้าง รวบสองแขนโอบรอบอีกฝ่าย โออิคาวะตัวร้อนเป็นไฟ และอิวะอิสึมิเริ่มแน่ใจเสียยิ่งกว่าแน่ใจว่าฮีทรอบนี้คงเป็นเพราะโอเมก้าของเขาป่วย

“นายไม่สบาย”

“เปล่า”

“นายไม่สบาย” เขาย้ำ เสียงดุดันขึ้นเล็กน้อย “รอบฮีทของนายไม่เคยมาเร็วแบบนี้ ต้องมีอะไรสักอย่างผิดปกติ”

“ฮาจิเมะ…” โออิคาวะกระซิบ เสียงครางเครือปลุกเอาความเป็นอัลฟ่าในตัวอิวะอิสึมิตื่นเต็มที่ “เรา… ค่อยพูดเรื่องนี้กันหลังจากผ่านช่วงนี้ไปได้ไหม นายคงไม่พาฉันไปตรวจทั้งสภาพนี้…”

เพียงแค่คิดภาพโออิคาวะก้าวออกไปนอกห้อง เขาก็รู้สึกฉุนเฉียวจนแทบจะคุมตัวเองไม่ได้ ดังนั้นที่อีกฝ่ายว่ามาก็นับว่ามีเหตุผล เขาตัดใจ คงต้องรอให้พ้นช่วงฮีทกะทันหันครั้งนี้ไปก่อนจริงๆ

ปลายจมูกโด่งซุกไซ้ลงที่ซอกคออิวะอิสึมิ ไขว่คว้าหาสัมผัสและไออุ่น “ฉันง่วง…”

แปลก เขายังคงคิดกับตัวเอง เป็นรอบฮีทที่กะทันหันและไม่เหมือนรอบไหนๆ โดยปกติ ถึงตอนนี้ พวกเขาไม่รอช้าถอดเสื้อผ้าออกกันหมดแล้ว แต่ตอนนี้ความคิดนั้นกลับมีอยู่น้อยเหลือเกิน อิวะอิสึมิคิดแต่ว่าเขาอยากกกกอดคนรักเอาไว้ ป้องกันจากภยันตรายใดๆ ทั้งปวงในโลกใบนี้

ราวกับว่าโออิคาวะเป็นโอเมก้าเด็กที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ความคิดที่เขารู้ดีว่าไม่ควรพูดออกไป เพราะอาจทำให้อีกฝ่ายโกรธเอา

ดังนั้น แทนที่จะพูดสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกไป เขาจึงจุมพิตแผ่วที่หน้าผากเปื้อนเหงื่อ “นอนซะ”

“…ร้อนด้วยน่ะ”

แหงสิ เอาเสื้อมากมายมาทำรังขนาดนี้ อิวะอิสึมิคิดในใจ “เอาผ้าออกไปบ้างไหม”

“…เสื้อผ้าฉันน่ะเหรอ”

เขาจ้องหน้าคนพูดเขม็ง ใบหูเริ่มขึ้นสีแดงจัด พูดมานี่ไม่รู้ตัวเลยใช่ไหมว่าตอนนี้เขาต้องใช้ความพยายามควบคุมตัวเองขนาดไหน

โออิคาวะหัวเราะแผ่ว ซุกหน้าลงซึมซับไออุ่นและกลิ่นอันปลอบประโลมของอัลฟ่า “ล้อเล่นน่า ตอนนี้… ขอนอนก่อนแล้วกัน”

แล้วตื่นมาค่อยว่ากันอีกที โออิคาวะพึมพำสำทับตามมา

ใจอิวะอิสึมินึกอยากบ่น อยากว่าอย่างที่ทำเป็นปกติ แต่พอเห็นคนในอ้อมแขนนอนซมหมดสภาพ เขากลับกลืนคำพูดทั้งหมดทั้งสิ้นลงคอไปเสีย ถึงปกติสภาพโออิคาวะช่วงเข้าฮีทจะดูไม่จืดอยู่แล้ว แต่นี่มันมากผิดปกติ

มีแต่ความผิดปกติที่ชวนให้ก่อเกิดความสงสัย แต่ในเมื่อตอนนี้ดูจะไม่ใช่เวลาที่สมควรถาม เขาจึงนอนนิ่งต่างหมอนข้าง คอยลูบผมลูบไหล่โอเมก้าเบาๆ

หวังแค่ไม่ให้เป็นอะไรรุนแรงก็พอ

อิวะอิสึมิขอเพียงเท่านั้นเอง

.

.

NEXT


A/N:

ถึงเอยูนี้จะเป็นอมกว.และมีอัลฟ่าอิวะจังกับโอเมก้าโออิ แต่นานๆ ทีเวลานอกฮีท เขาก็สลับบทบาทบนเตียงกันบ้าง นั่นแหละค่ะ…
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดอาทิตย์นี้จะมีอัพเดทสองตอน เจอกันอีกทีวันพุธเหมือนเดิมค่า / v \

Advertisements

One thought on “[HQ!!] Where My Love Goes: (14) bedroom experiments

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s