[HQ!!] Where My Love Goes: (3) I wanna crack open your god damn mask

Where My Love Goes
iwaoi. hq!! abo au. pg-13. romance, mild angst.
written for novelber ’16 challenge. part of ‘instinct: omegaverse au’ series.

content warning:
– ฟิคเรื่องนี้มี alpha/beta/omega dynamics
– และมีการกล่าวถึง mpreg (male pregnancy)
– ถึงจะไม่มีฉาก explicit แต่ถ้าไม่นิยม abo แนะนำให้หลีกเลี่ยงค่ะ

.

.

3.
I wanna crack open your god damn mask

.

.

มัตสึคาวะ อิซเซไม่ใช่คนตื่นเช้าโดยวิสัย

เขาสามารถลากตัวเองออกจากเตียงได้ถ้ามีเหตุจำเป็น อาทิเช่น เวลาที่ต้องตื่นไปเซ็นชื่อเข้าเรียนคาบเช้าในมหาวิทยาลัย หรือสมัยเป็นนักเรียนที่ต้องรีบไปให้ทันซ้อมชมรมรอบเช้า บางครั้งถ้ามีเหตุต้องไปทำธุระต่างเมืองกับครอบครัว มัตสึคาวะก็ยังพอตัดใจลาจากเตียงสุดรักได้แม้ไม่อยากนักก็ตามที

แต่การต้องลุกจากเตียงแต่ไก่โห่ในเช้าวันหยุดที่เขาตั้งใจมาพักผ่อนนี่เป็นสิ่งที่มัตสึคาวะทำใจไม่ได้จริงๆ

“มัตซึน ตื่น”

เขาขมวดคิ้ว ได้ยินเสียงปลุกเต็มสองรูหูแต่จงใจทำเป็นไม่ได้ยิน และนอนหลับตาต่อไป

กิริยาที่เห็นไม่เป็นที่น่าพอใจต่อคนปลุกแม้แต่น้อย ฮานามากิ ทาคาฮิโระผู้ยืนกอดอกตีหน้าเข้มอยู่ข้างเตียงจึงเม้มปาก สูดหายใจเข้าลึก นับหนึ่งถึงสาม แล้วลงมือปลุกอีกที

“มัตสึคาวะ ตื่นตื่น” สองมือเขย่าคนขี้เซาเต็มแรง แต่มัตสึคาวะก็ยังไม่ยอมลืมตา

คราวนี้ฮานามากิชักจะหมดความอดทนเสียแล้ว เขามองนาฬิกาข้างฝาผนัง แปดโมงเช้าไม่ใช่เวลาตื่นที่เช้าเกินไปเสียหน่อย จะง่วงแค่ไหนก็ให้มันมีขอบเขตเสียบ้าง

อีกอย่าง พวกเขามีนัดสิบโมง ยังงัดคนตัวใหญ่ให้ออกจากเตียงไม่ได้ ขืนไปสายมีหวังโดนคนนัดบ่นจนหูชาแน่

สิ่งที่ประเคนตามไปปลุกมัตสึคาะหลังจากนั้นจึงไม่ใช่สัมผัสอ่อนหวาน หรือเสียงกระซิบอ่อนโยนข้างหู… แต่เป็นฝ่าเท้าที่บรรจงนาบไปตามลำตัวคนดื้อแบบเน้นแนบเนื้อ

“อิซเซ จะตื่นไม่ตื่น”

“…อีกหน่อยน่า” ฝ่ามือกร้านปัดป่ายไปจับข้อเท้าฮานามากิได้ตรงเผงราวกับมองเห็นด้วยตา และจับไว้แน่นขึ้นตอนที่แฟนหนุ่มของเขาเริ่มออกแรงเหยียบหนักขึ้น

“เดี๋ยวสาย”

“ไม่เห็นเป็นไร ไม่ใช่ธุระยิ่งใหญ่อะไรนี่” มัตสึคาวะงึมงำ ฉวยโอกาสช่วงที่ฮานามากิเริ่มเถียงกลับออกแรงดึงหนึ่งที คนโดนจู่โจมไม่ทันตั้งตัวแทบหน้าคว่ำลงมาทับตัวเขา  แต่มัตสึคาวะยืดแขนอีกข้างออกมารอรับตัวเบต้าหนุ่มไว้ พลิกตัวทีหนึ่งก็รวบเอาหนุ่มผมชมพูมาไว้ในอ้อมกอดได้โดยสมบูรณ์

เสร็จเขา

ฮานามากิฮึดฮัด แต่ไม่ได้ออกแรงขัดขืนแม้แต่น้อย “อิซเซ

“ฉันอยากนอนกอดนายแบบนี้ต่อมากกว่าออกไปข้างนอกอีก”

ถึงเตียงเดี่ยวในหอพักของฮานามากิจะเล็กเกินไปสำหรับชายฉกรรจ์อย่างเขาสองคน แต่มัตสึคาวะรู้สึกไม่อยากลุกออกไปเลยแม้แต่น้อย …โดยไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ว่าเขายังง่วงจนไม่อยากตื่นหรอกนะ

ไม่เกี่ยวจริงๆ

“น้ำเน่า” ฮานามากิหัวเราะ ท่าทางตึงเครียดเมื่อครู่หายไปจนสิ้นเมื่อมัตสึคาวะพูดเช่นนั้นออกมา “ฉันก็อยากจะนอนกับนายต่อหรอกนะ แต่อย่าลืมสิว่าวันนี้เรามีนัดกับนายกัปตันจอมดราม่าคนนั้น อิซเซ”

มัตสึคาวะถอนหายใจ “ปล่อยให้รอเสียบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร…”

ใช่ว่าเขาลืม และใช่ว่าเขาไม่อยากเจอเพื่อน แต่จะดีกว่านี้มากถ้านัดเจอกันสักบ่ายแก่ๆ ไม่ใช่นัดมันตั้งแต่เช้าแบบนี้

“ไม่เอาน่า นายไม่อยากฟังหมอนั่นบ่นหรอก เชื่อฉันสิ” ฮานามากิว่า เลื่อนมือไปไล้ผ่านกลุ่มผมสีดำสนิทของคนรักที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลัง

มัตสึคาวะเงียบไปพักใหญ่ ครุ่นคิด แล้วก็ผ่อนลมหายใจยาวอย่างคนยอมแพ้ “นั่นสิ เพื่อสุขภาพจิตที่ดี ฉันไม่ควรทำให้หมอนั่นบ่นยาวแต่หัววัน”

“ถ้าอย่างนั้นก็ลุก…”

เขาแนบริมฝีปากแถวลำคออีกฝ่าย อ้อยอิ่งอยู่แถวนั้นพักใหญ่ ก่อนจะกดจูบหนักเสียหนึ่งที

“ขออยู่กับนายแบบนี้อีกสักห้านาทีก่อนแล้วกัน”

.

.

และสุดท้ายพวกเขาก็ไปสายจนได้

โชคยังดีที่ถึงแม้จะไปยังจุดนัดพบสายกว่าเวลาที่นัดเจอกัน แต่ก็สายไปเพียงห้านาทีเท่านั้น และตอนที่มัตสึคาวะกับฮานามากิกระหืดกระหอบไปจนถึงที่หมาย นายอดีตกัปตันชมรมวอลเล่ย์บอลระดับมัธยมปลายของพวกเขาก็ยังมาไม่ถึง

โออิคาวะ โทรุปรากฏตัวที่บริเวณรูปปั้นสุนัขผู้ซื่อสัตย์ในเวลาสิบนาทีให้หลัง กึ่งเดินกึ่งวิ่งฝ่าฝูงชนมากมายในวันหยุดมาทางพวกเขาด้วยท่าทางรีบร้อน มีความรู้สึกผิดฉายในแววตา แม้ใบหน้าจะฉายรอยยิ้มกว้างอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่ก็ตามที

“มักกี้ มัตซึน!” หนุ่มผมน้ำตาลพุ่งตรงมาทางพวกเขา “ขอโทษที พอดีเมื่อเช้าประชุมทีมนานกว่าที่คิดน่ะ”

มัตสึคาวะพึมพำทำนองว่า ถ้ารู้ว่าจะช้าก็บอกล่วงหน้าสิ จะได้นอนต่ออีกนิด ฮานามากิจึงกระทุ้งสีข้างคนขี้เซาเข้าให้หนึ่งที “ไม่เป็นไร พวกฉันก็เพิ่งมาถึงไม่นาน นายนี่วันหยุดก็ยังยุ่งนะ กัปตัน”

“แน่ล่ะ คุณโออิคาวะน่ะงานรัดตัวเสมอ” โออิคาวะพูดติดตลก ตบหลังเพื่อนทั้งสองคนคนละที “แต่มัตซึนอุตส่าห์เข้าเมือง ว่างตรงกันทั้งที ยังไงก็ต้องแวะมาหาให้ได้ล่ะ”

“จริงๆ ฉันตั้งใจจะมาหาฮิโระ” มัตสึคาวะงึมงำราวกับเป็นการบ่นในตัวว่าไม่ได้ตั้งใจมาพบหน้าโออิคาวะ

“ใจร้าย!” โออิคาวะยกสองมือขึ้นทาบอก “ไม่อยากเจอฉันสักนิดเลยเหรอ”

“ล้อเล่นน่า อยากเจอสิ กัปตัน” เบต้าตัวสูงตบไหล่นายจอมดราม่าดังปุบ “ทีมวอลเล่ย์บอลใหม่ของนายเป็นยังไงบ้างล่ะ”

พอพูดถึงกีฬาที่ชอบ โออิคาวะ โทรุก็มีสีหน้าตื่นเต้นขึ้นมาในทันที ถึงแม้จะไม่ได้แสดงออกชัดเจนมากนักก็ตามทีเถอะ “ดีสิ สุดยอดอย่างที่เคยคิดไว้เลย ถึงตอนนี้จะยังไม่ได้อยู่ในทีมตัวจริง แต่คุณโออิคาวะจะต้องได้เข้าทีมภายในปีหน้าแน่นอน”

ฮานามากิที่ฟังอยู่เงียบๆ มาพักใหญ่หันไปมองคนเล่า ส่งยิ้มมุมปาก ท่าทางเจ้าเล่ห์อย่างคนรู้ทัน “สุดยอดอย่างที่คิดไว้เลยนี่รวมถึงนายเอซคนใหม่ของนายด้วยรึเปล่า”

โออิคาวะชะงักก้าวเดิน เป็นจังหวะเดียวกับที่สัญญาณไฟให้คนเดินเปลี่ยนเป็นสีแดง ชายหนุ่มมีท่าทีฟึดฟัดขึ้นมาเล็กน้อย “มักกี้ อย่าพูดถึงอุชิวากะตอนนี้ให้เสียอารมณ์จะได้ไหม”

คนโดนท้วงหัวเราะขำ “ก็เห็นนายว่าดี ฉันก็นึกว่านายบอกว่าอุชิจิมะก็ดีด้วย”

ยิ่งได้ยินชื่ออดีตศัตรูหมายเลขหนึ่ง โออิคาวะก็ยิ่งเบะปากกลอกตาราวกับเป็นเด็กประถม ไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีก ดูท่าจะไม่อยากพูดถึงขนาดหนัก

มัตสึคาวะมองสลับไปมาระหว่างโออิคาวะกับฮานามากิ ขำกึกๆ เสียงแผ่ว แต่เรียกเสียงโอดครวญจากอดีตกัปตันทีมวอลเล่ย์บอลได้ชะงัด “มัตซึน นายก็อย่าเอากับเขาด้วยสิ”

“ว่าแต่ถามจริงๆ เถอะ นายไม่มีปัญหาอะไรกับทีมใช่ไหม” มัตสึคาวะถาม น้ำเสียงจริงจังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

พวกเขาเงียบกันไปอึดใจใหญ่ ขณะนั้นสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว จึงพากันจ้ำอ้าวข้ามถนนก่อนที่จะหมดเวลาเสียก่อน

เมื่อก้าวมาจนถึงทางเดินเท้า โออิคาวะจึงเอ่ยตอบ “ไม่มีเลย นี่มันสมัยไหนแล้ว หมดยุคกดขี่ข่มเหงโอเมก้าแล้วนา มัตซึน”

ตอบชัดถ้อยชัดความและตรงประเด็นเผง แบบที่มัตสึคาวะคิดว่าเขาคงไม่จำเป็นต้องเค้นถามอะไรเพิ่มอีก แต่ฮานามากิกลับหรี่ตามองเพื่อน เขาอาจไม่ได้สนิทกับโออิคาวะมากมายขนาดที่จะชี้ชัดได้ว่าเวลาไหนเพื่อนพูดจริง เวลาไหนเพื่อนพูดเล่น เวลาไหนเพื่อนจงใจมีความลับ แต่ก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเฉไฉอยู่

เป็นความจริงว่าสมัยนี้โอเมก้ามีสิทธิทัดเทียมเท่ากับอัลฟ่าและเบต้าขึ้นมากกว่าสมัยก่อน แต่ก็ยังถูกริดรอนสิทธิบางอย่างอยู่ดีเมื่อเทียบกับอีกสองเพศที่เหลือ ด้วยเหตุผลที่ตัวโอเมก้าเองไม่มีสิทธิเลือก อย่างเรื่องลักษณะทางกายภาพ ฟีโรโมน หรือฮีท

และหนึ่งในสิ่งที่โอเมก้ามักถูกกีดกันออกห่างก็คือกีฬา

ไม่ใช่การกีดกันด้วยกฎเกณฑ์ที่แบ่งแยกเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจนเสียทีเดียว แต่ก็มีบางแห่งที่รับเฉพาะสมาชิกทีมเป็นอัลฟ่า ทั้งด้วยเหตุผลเรื่องลักษณะร่างกายที่มักจะสูงใหญ่และแข็งแรงกว่า และเหตุผลที่ว่าเคยมีเหตุการณ์โอเมก้าเข้าฮีทกลางสนามแข่ง จนทำให้เกิดความโกลาหลชนิดต้องหยุดการแข่งขันกลางคันมาแล้วก็มี

โออิคาวะ โทรุ โชคดีที่เขาแสดงเพศสภาพที่สองออกมาช้ากว่าเด็กคนอื่น จึงเจริญเติบโตขึ้นมาได้สูงถึงเพียงนี้ทั้งที่ตนเป็นโอเมก้า และในตอนนั้นเขาก็ยังได้ทุนนักกีฬาสำหรับมหาวิทยาลัยแล้วด้วย

ถึงกระนั้น มัตสึคาวะกับฮานามากิก็ยังอดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้ แม้โออิคาวะจะดูไม่เหมือนโอเมก้าทั่วไปแม้แต่น้อย แต่ก็ยังเป็นโอเมก้าอยู่ดี

“ถ้าไม่มีอะไรก็ดี อย่าร้องไห้มาหาฉันทีหลังก็แล้วกัน” ฮานามากิว่า

“มักกี้เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย! คุณโออิคาวะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ”

“ก็แถวนี้มีแต่ฉันนี่นา ถ้าอิวะอิสึมิอยู่ นายก็คงวิ่งไปหาหมอนั่นนั่นแหละ”

โออิคาวะเงียบไป ไม่โต้ตอบทันทีอย่างที่เขาคาด ถึงจะเป็นเวลาแค่ครึ่งนาที แต่ฮานามากิก็สังเกตได้ และนั่นทำให้เขาต้องมุ่นหัวคิ้วด้วยความฉงน

หรือจะมีปัญหาอะไรกับอิวะอิสึมิ

เขายังไม่ทันได้อ้าปากถามข้อสงสัยในใจ โอเมก้าหนุ่มก็พูดต่อขึ้นมาเสีย “พูดแบบนั้นได้ยังไงกัน มักกี้ ฉันไม่ได้วิ่งไปฟ้องอิวะจังทุกเรื่องเสียหน่อย” โออิคาวะยักไหล่ ก้าวฉับเลี้ยวเข้าโรงหนังตามเป้าหมายที่พวกเขาตั้งใจมาพบกันตั้งแต่แรก “อิวะจังไม่ใช่แม่ฉันนะ”

“อ้าว ฉันคิดว่าใช่มาตลอดสามปีเลยนะ” มัตสึคาวะล้อเลียนเสียงยานคาง ควักกระเป๋าตังขึ้นมาแล้วก็จ่ายเงินค่าตั๋วให้ทั้งสามคนเสร็จสรรพ แต่กลับหันไปแบมือรอค่าตั๋วจากโออิคาวะคนเดียว

“แล้วมักกี้ล่ะ!”

“ฉันเลี้ยงสิ นี่แฟนฉันนะ”

โออิคาวะทำหน้าเหยเก ยิ่งเห็นนายแฟนหนุ่มคนที่ว่ากอดแขนมัตสึคาวะ ทำท่าออดอ้อนขอบคุณเกินพอดีแบบที่เรียกได้ว่าจงใจกวนประสาท เขาก็ยังทำหน้าบูดหนักขึ้น หยิบเงินจ่ายให้เพื่อนพลางบ่นขรม “ไม่เกรงใจคนโสดบ้างเลย”

“ก็แล้วทำไมนายไม่ชวนอิวะอิสึมิมาล่ะ” ฮานามากิได้ทีรีบถาม

“ถึงอิวะจังมาก็ไม่เลี้ยงฉันหรอก” โออิคาวะยักไหล่ “และฉันก็ชวนแล้วด้วย แต่อิวะจังบอกว่าไม่ว่าง”

ไม่รู้เขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่น้ำเสียงคนพูดฟังดูน้อยใจชอบกล

“นี่นายยังติดต่อกับอิวะอิสึมิอยู่ใช่ไหมเนี่ย”

โออิคาวะเอียงคอฉงน ท่าทางสงสัยว่าทำไมจู่ๆ ถึงได้โดนถามเรื่องนี้ขึ้นมา “ติดต่อสิ ทุกวันนั่นแหละ”

“แล้วได้เจอกันมั่งไหมเนี่ย”

“ไม่นี่ ก็ไม่ว่าง”

“ไม่อยากเจอบ้างเหรอ”

“มักกี้ ถามอะไรของนายเนี่ย” โออิคาวะหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะฝืดเฝือแบบที่ฟังดูก็รู้ว่าจงใจปกปิดอะไรสักอย่างจากเขา “ไม่เจอก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเสียหน่อย อยู่กันคนละที่นา”

มัตสึคาวะที่กำลังซื้อป๊อปคอร์นและเครื่องดื่มมองพวกเขาเงียบๆ

“แต่พวกนายอยู่ด้วยกันมาตลอด”

“โตขึ้นชีวิตมันก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่เห็นแปลกตรงไหน” อดีตกัปตันทีมวอลเล่ย์บอลชายเซย์โจตัดบท ยกมือขวาขึ้นทำท่าโบกพัดไปมา “ยังไงก็เถอะ มักกี้! พวกเรามาเที่ยวนะ ไม่ได้มาเพื่อคุยกันเรื่องอิวะจังเสียหน่อย”

ปิดบทสนทนาเรียบร้อยแล้วก็บอกเพื่อนว่าตัวเองจะไปเข้าห้องน้ำก่อนเข้าโรงหนัง ให้มัตสึคาวะและฮานามากิยืนรอพวกเขาอยู่ที่เดิม และเดินจ้ำไปตามที่ตนเองลั่นวาจาไว้ทันที

คนโดนทิ้งสองคนได้แต่มองหน้ากัน ยืนนิ่งอยู่หน้าร้านขายขนมหน้าโรงหนังเช่นเดิม ขณะที่ปล่อยให้คนอืนเดินขวักไขว่ไปมาผ่านหน้าตน

“มีอะไรแหง”

“ชัวร์”

“หมอนั่นคิดว่าตัวเองใส่หน้ากากสิบชั้นปิดบังเสียดิบดี แต่จริงๆ หน้ากากบางอย่างกับอะไร มองแว้บเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ปกติ”

“แต่อิวะอิสึมิก็ไม่ได้บ่นอะไรให้ฉันฟังนะ”

ฮานามากิถอนหายใจ “สองคนนั้นใช่พวกชอบบ่นระบายเสียที่ไหน”

“ก็ใช่ หรือไม่อีกอย่างก็คือ ไม่ได้มีเรื่องอะไร แต่โออิคาวะคิดมากบ้าบอของมันอยู่คนเดียว”

“อันนั้นก็ดูเป็นไปได้”

“แต่ก็เป็นเรื่องของสองคนนั้น เราทำอะไรไม่ได้หรอก” มัตสึคาวะสรุปเสร็จสรรพ ซึ่งก็ถูกอย่างทีอีกฝ่ายว่า ฮานามากิจึงไม่ต่อความยาวสาวความยืดอีก เขารอเวลาเข้าโรงหนัง เห็นโออิคาวะรีบเดินกลับมา หน้าตาสดใสขึ้นหลังทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ในใจก็ได้แต่คิดว่า

…ขอให้ไม่มีอะไรจริงอย่างที่คิดแล้วกัน

.

.

NEXT


A/N:

ตอนนี้เป็นตอนที่เขียนแทรกมาค่ะ ของที่เขียนไว้เดิมในช่วงเดือนพ.ย.จะไม่มีตอนนี้อยู่
ก็เลยเขียนแบบกระดึ๊บช้ามากๆ เพิ่งเสร็จทันเฉียดฉิวพอดี 555

สิ่งหนึ่งที่ส่วนตัวเราชอบมากในซีรี่ย์นี้คือการหยอดโมเมนท์ของมัตสึฮานะค่ะ– ในขณะที่ส่วนของคู่หลักนั้น อิวะจังยังคงมาแค่ชื่อต่อไป
แต่สัปดาห์หน้าเขาจะกลับมาค่ะ จริงๆ นะ…

Advertisements

One thought on “[HQ!!] Where My Love Goes: (3) I wanna crack open your god damn mask

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s