[HQ!!] Where My Love Goes: (1) cocooning until you become a raccoon

Where My Love Goes
iwaoi. hq!! abo au. pg-13. romance, mild angst.
written for novelber ’16 challenge. part of ‘instinct: omegaverse au’ series.

content warning:
– ฟิคเรื่องนี้มี alpha/beta/omega dynamics
– และมีการกล่าวถึง mpreg (male pregnancy)
– ถึงจะไม่มีฉาก explicit แต่ถ้าไม่นิยม abo แนะนำให้หลีกเลี่ยงค่ะ

.

.

1.
cocooning until you become a raccoon

.

.

โลกใบนี้มีการแบ่งชนชั้นสถานะด้วยกฎเกณฑ์อันหลากหลาย

ไม่ว่าจะเป็นการแบ่งด้วยฐานะเศรษฐกิจ แบ่งด้วยลำดับการปกครอง แบ่งด้วยลำดับอาวุโส หรือกระทั่งแบ่งด้วยเพศสภาพ หากใครคิดจะตั้งแง่แบ่งแยกพรรคพวกแล้ว ขอเพียงยกสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้นมาใช้ขีดเส้นกั้นแบ่ง ก็สามารถแบ่งแยกได้โดยง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ทุกคนรู้โดยทั่วกันว่ามีอิทธิพลต่อการแบ่งแยกอย่างชัดเจนนั้น คงหนีไม่พ้นเพศสภาพ… เพศสภาพที่แบ่งแยกย่อยลงไปจากลักษณะทางกายภาพภายนอก มองลึกลงไปที่หน้าที่ในการสืบพันธุ์

อัลฟ่า เบต้า และ โอเมก้า

ถึงแม้ในยุคสมัยนี้ จะไม่มีการกดขี่ข่มเหงหรือริดรอนสิทธิเสรีภาพของผู้อยู่ต่ำสุดของห่วงโซ่อย่างโอเมก้าอย่างชัดเจน แต่ก็ยังคงมีคนในสังคมบางกลุ่มที่มองโอเมก้าเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่มีหน้าที่สืบสายพันธุ์อยู่

ถึงเป็นกลุ่มน้อย แต่ก็ยังมี

.

.

โออิคาวะ โทรุ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะเป็นโอเมก้า

เขาเป็นผู้ชาย ตัวสูง มีลักษณะของความเป็นผู้นำอยู่เต็มเปี่ยม ถึงจะมีความเปราะบางที่ซุกซ่อนไว้อยู่ส่วนลึกสุดของหัวใจ แต่นั่นก็เช่นเดียวกันคนอื่นทั่วไปไม่ใช่หรือ คนส่วนมากยังมองว่าเขาน่าจะเป็นอัลฟ่า หรืออย่างน้อยที่สุดก็ควรเป็นเบต้า

ไม่ใช่โอเมก้า

ความคิดที่ยิ่งคิดก็ยิ่งพาตัวเองดำดิ่งลงสู่หุบเหวของความผิดหวัง นับจากวันที่ป่วยหนักจนโดนหามเข้าโรงพยาบาล เพราะอาการตัวร้อนจัดและความปวดร้าวที่แล่นทั่วสรรพางค์กาย และได้รับการวินิจฉัยที่เปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล

เขาเป็นโอเมก้า

โอเมก้าที่กำลังเข้าสู่ช่วงฮีทเป็นครั้งแรกในชีวิต

นั่นทำให้เขาต้องหยุดเรียน หยุดกิจกรรมชมรมทุกอย่าง ใช่ว่าเขายังไปซักซ้อมอย่างสม่ำเสมอ หลังผลการแข่งขันฤดูใบไม้ผลิครั้งสุดท้ายในชีวิตมัธยมปลายออกมาเป็นความพ่ายแพ้ตั้งแต่ยังไม่เข้ารอบชิงชนะเลิศ แต่โดยปกติแล้ว เขาก็ยังแวะเวียนไปพูดคุยกับบรรดารุ่นน้องบ้างในช่วงเลิกเรียนก่อนกลับบ้าน ถือเป็นการผ่อนคลายอย่างหนึ่ง

ตอนนี้แค่เดินออกจากห้อง เขายังไม่อยากจะทำ

ได้แต่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม กัดฟันรอให้คลื่นความร้อนที่แล่นวาบไปทั่วทั้งตัวผ่านพ้นไป ฝืนตัวเองเพื่อไม่ยอมต่อสัญชาตญาณดิบที่เรียกร้องหาความอบอุ่นมาตอบสนองต่อความต้องการ

ทำไม

เขาได้แต่ถามตัวเองวนซ้ำไปมา พ่อของเขาเป็นอัลฟ่า มารดาเป็นโอเมก้า มีความเป็นไปได้มากมายที่เขาจะเป็นอัลฟ่า และเชื่อเช่นนั้นมาตลอด โดยลืมคิดไปว่า มีโอกาสที่เขาจะเป็นโอเมก้าได้เช่นกัน

เขาไม่เคยคิดหยามเหยียดโอเมก้า ไม่ได้คิดว่าพวกเขาด้อยค่ากว่า แต่ในขณะเดียวกันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า มีคนจำนวนไม่น้อยที่มองโอเมก้าไม่เท่าเทียมกับอัลฟ่าและเบต้า

และเขาเกิดมาเป็นโอเมก้า

ทำไม

ได้แต่คิดวนไปวนมาขณะซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดิม และปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอาบใบหน้าอย่างที่ไม่ได้ตั้งใจสักนิด จนกระทั่งหลับไปในที่สุด

.

.

ผ่านไปห้าวันนับจากวันแรกที่เขามีอาการ แต่โออิคาวะ โทรุ ยังคงปฏิเสธที่จะก้าวเท้าออกไปเผชิญโลกภายนอก

เขาหมดช่วงฮีทตั้งแต่วันที่สี่แล้ว สติสัมปชัญญะกลับมาใกล้เคียงปกติ ทั้งอาการร้อนวูบวาบคล้ายไข้ขึ้นตลอดเวลาก็ได้หายไปจนหมด แต่เขาก็ยังคงไม่อยากลุกออกไปที่ไหน

เด็กหนุ่มขังตัวเองเอาไว้ในห้องสี่เหลี่ยม และซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเก่าตลอดเวลา จะลุกขึ้นมาก็ต่อเมื่อมีใครสักคนแวะเข้ามาหา หรือเมื่อเบื่อจนทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นมานั่งจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อหาอะไรดูฆ่าเวลา

ทำอะไรก็ได้ในห้องของตน อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่การก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัย

เขายังไม่พร้อมจะเจอใคร

ไม่แม้แต่อิวะอิสึมิ ฮาจิเมะ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเด็กของเขา

คนที่อยู่ดีๆ ก็เปิดประตูดังโครมเข้ามาแบบไม่มีคำเตือนล่วงหน้า ไม่มีการทักทายโออิคาวะที่ไม่เจอหน้ากันมาสี่วันเต็มดีๆ มีแต่การพุ่งตัวเข้ามาหาเขาที่นอนซึมเซาอยู่บนฟูก แล้วจัดการรื้อเอาผ้าห่มที่ซึมซับกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของโอเมก้าออก โยนมันทิ้งลงข้างเตียง แล้วเตะเข้าที่สีข้างของโออิคาวะเต็มแรง

ซึ่งเจ็บเป็นบ้า!

“โอ๊ย! อิวะจัง นี่คือการทักทายเพื่อนที่กำลังโศกเศร้าของนายอย่างนั้นเหรอ” เขาประท้วงเสียงหลง ลืมสนิทว่าคราบน้ำตายังติดอยู่บนใบหน้า และสภาพตอนนี้ช่างดูไม่ได้เอาเสียเลย

อย่างไรก็ตาม ฝ่ายเพื่อนสมัยเด็กดูจะไม่ได้ให้ความสนใจกับหน้าตาดูไม่จืดของเขาสักเท่าไรนัก คงเพราะเห็นจนชินชาเสียแล้ว “เศร้าบ้าบออะไรของแก นอนหมกอยู่ในห้องมืดๆ เหม็นกลิ่นอับๆ แล้วร้องไห้จนใต้ตาคล้ำเป็นแรคคูนหมดแล้ว!”

แรคคูน!

เปรียบเทียบคุณโออิคาวะผู้แสนเลิศเลอเป็นแรคคูนขอบตาคล้ำ แถมยังบอกว่าห้องเขาเหม็นกลิ่นอับอีก ถึงจะไม่ได้อยากเป็นโอเมก้า แต่โอเมก้าอย่างคุณโออิคาวะย่อมมีกลิ่นหอมรัญจวนใจ ไม่ใช่กลิ่นอับอย่างที่อิวะอิสึมิใส่ร้ายแน่!

“หยาบคาย! คุณโออิคาวะไม่มีทางเหม็นกลิ่นอับหรอกนะ”

“อับ!” ฝ่ายผู้บุกรุกเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ซ้ำยังทำท่าย่นจมูกประกอบอีกต่างหาก

“ไม่อับ!”

“อับ!”

“นี่อิวะจังมาเพื่อเถียงกับฉันอย่างนั้นเหรอ ไว้วันอื่นแล้วกัน วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์” โออิคาวะชักขี้คร้านจะเถียงต่อแล้ว เขาล้มตัวลงนอนตามเดิม แถมด้วยหันหลังใส่อิวะอิสึมิเป็นการตัดบท

แต่เด็กหนุ่มผมดำไม่ยอมง่ายๆ เขาจัดการงัดตัวเจ้าของห้องขึ้นมาจากเตียง “ไม่ได้ แกจะนอนไปอีกกี่วัน ฉันรู้ว่าแกมีที่เรียนแล้ว แต่ไม่ใช่ว่าแกจะหยุดเรียนดื้อๆ ได้แบบนี้”

คำพูดที่ทำเอาเขาสะอึกกึก แล้วอยู่ดีๆ ก้อนสะอื้นก็แล่นขึ้นมาจุกที่คอ น้ำตาพาลจะเอ่อเอาโดยไม่ได้ยินยอมสักนิด

ต้องเป็นเพราะฮอร์โมนของโอเมก้าแน่ๆ

“…ฉันอาจจะต้องทิ้งทุนนั่นไปแล้วล่ะ อิวะจัง”

ทุนนักกีฬาที่ทำให้เขาได้ที่เรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำในโตเกียว

เพื่อนของเขาเลิกคิ้ว ท่าทางไม่เข้าใจ “ทำไม”

“ก็ฉันเป็นแบบนี้…”

“โออิคาวะ” อิวะอิสึมิตัดบทโดยไม่รอให้เขาพูดจบประโยค ประหนึ่งเดาได้ว่าเขากำลังจะพูดอะไร “แค่เพราะนายเป็นโอเมก้า ไม่ได้หมายความว่านายจะเล่นวอลเล่ย์บอลต่อไปไม่ได้”

“ไม่ใช่…”

จริงอยู่ว่าโอเมก้ามักจะหยุดเจริญเติบโตเมื่อแสดงเพศสภาพออกมา ในขณะที่อัลฟ่าจะยังเติบโตต่อไปได้อีกสองถึงสามปีหลังแสดงเพศสภาพ ทำให้อัลฟ่าโดยส่วนใหญ่มีลักษณะทางกายภาพที่แข็งแกร่งกว่าโอเมก้า และนักกีฬาทีมชาติโดยส่วนมากก็มักเป็นกลุ่มอัลฟ่าเสียมากกว่า แต่นั่นก็ยังไม่ใช่เหตุผลสำคัญที่ทำให้เขาตัดใจทิ้งความฝัน

โออิคาวะมั่นใจว่า ถึงหลังจากนี้เขาจะหยุดโต แต่ด้วยส่วนสูงและสภาพร่างกายตอนนี้ ก็ถือว่ามากเพียงพอแล้วสำหรับการเข้าร่วมทีมชาติ

แต่ว่า…

“…เข่า” เขากระซิบ เสียงเบาหวิวขณะบอกเล่าความจริงที่เขาไม่อยากพูดออกมาแม้แต่น้อย ไม่อยากยอมรับด้วยปากตัวเองว่ามันคือความจริง “เข่าขวาของฉันมัน… มันพังไปแล้ว”

พังไปพร้อมกับวันที่เขารู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้า

พังไปพร้อมกับความใฝ่ฝันหนึ่งเดียวในชีวิต

“พัง?”

“อย่าให้ฉันพูดอีกรอบเลย” เขาส่ายหัว ปฏิเสธที่จะย้ำคำนั้นออกมาอีกครั้ง “หมอบอกว่าถ้าฉันยังอยากเล่นวอลเล่ย์บอล อาจลองผ่าตัดได้ อาจกายภาพบำบัดได้ แต่ต้องใช้เวลาเป็นปี ถึงตอนนั้น… ก็มีอัลฟ่ามากมายก้าวนำฉันไปแล้ว”

ความเงียบโรยตัวลงปกคลุมบริเวณโดนรอบอีกครั้ง

ก่อนที่อิวะอิสึมิจะเป็นผู้ทำลายความเงียบนั้นลง

“…แล้วยังไง”

“หา”

“โออิคาวะ โทรุที่ฉันรู้จักไม่เคยยอมแพ้” สายตาคนพูดมองตรงมายังเขา เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น “มีแต่จะผลักดันตัวเองต่อไปเรื่อยๆ จนก้าวข้ามขีดจำกัด โอเมก้าแล้วยังไง อัลฟ่าแล้วยังไง นายเป็นเซ็ตเตอร์ที่สุดยอด นายพิสูจน์ให้คนอื่นเห็นมาแล้ว เรื่องพวกนั้นไม่เห็นจะเกี่ยว”

โออิคาวะอ้าปากค้าง เขาไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง นี่อิวะอิสึมิไม่เข้าใจจริงๆ หรือแค่แกล้งไม่เข้าใจ

“อิวะจัง มันไม่เหมือนกัน…”

“ไม่เหมือนกันตรงไหน นายก็ยังเป็นโออิคาวะอยู่ดี หมอบอกว่าเข่าของนายยังอาจรักษาได้ ฉันก็ไม่เห็นว่าลองรักษาดูจะเสียหายตรงไหน”

เชื่อเขาเลย…

โออิคาวะนิ่งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะโน้มศีรษะลงพิงไหล่เพื่อนโดยไม่มีคำขอหรือบอกเตือนใดๆ เขารู้สึกได้ถึงอาการไหวตัวของอิวะอิสึมิ ชั่ววูบหนึ่งเขาคิดว่าคนตัวเล็กกว่าคงจะดันเขาออก แต่อีกฝ่ายกลับยกมือขึ้นลูบไหล่เขาเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลม

คงเป็นความใจดีที่สุดเท่าที่อิวะอิสึมิจะมอบให้เขาได้แล้ว

ความใจดีที่ส่งให้น้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง อาบใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาอยู่เก่า และไหลลงบนหัวไหล่ที่เขาอาศัยพักพิง

“ร้องทำไม อยากเป็นแรคคูนนักหรือไง”

“…เถอะน่า”

ถ้าปล่อยตัวเองร้องไห้เป็นแรคคูนตาคล้ำแล้วอิวะอิสึมิ ฮาจิเมะจะกอดปลอมประโลมเขาอย่างอ่อนโยนอย่างที่ทำอยู่ในตอนนี้ โออิคาวะคิดว่ามันอาจคุ้มกันก็ได้

.

.

NEXT


 

A/N:

สำหรับคีย์เวิร์ดของตอนนี้คือ แรคคูน ค่ะ แรคคูนตาคล้ำน้ำตานอง–
คีย์เวิร์ดของแต่ละตอนจะอยู่ที่คำสุดท้ายของชื่อเรื่องนะคะ ‘ v ‘)

แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ

Advertisements

2 thoughts on “[HQ!!] Where My Love Goes: (1) cocooning until you become a raccoon

  1. แว้กกกกก อยากอ่านต่อค่ะะะะะะะะะ อยากอ่านตอนเป็นโอเมก้าในดงอัลฟ่าาา/////// #เดี๋ยวนะ

    อิวะจังก็ยังคงเป็นอิวะจังเสมอ ยังคงคอยผลักดันและเป็นที่ค้ำจุนทุกครั้งไม่ว่าเวลาไหนๆ
    กับอีแค่เป็นโอเมก้าแล้วทำไม ยังไงก็ยังเป็นโออิคาวะโทรุที่อยู่เหนือคนธรรมดาทั่วไปอยู่ดี!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s