[HQ!!] Where My Love Goes: (0) when all vivid things turn black

Where My Love Goes
iwaoi. hq!! abo au. pg-13. romance, mild angst.
written for novelber ’16 challenge. part of ‘instinct: omegaverse au’ series.

content warning:
– ฟิคเรื่องนี้มี alpha/beta/omega dynamics
– และมีการกล่าวถึง mpreg (male pregnancy)
– ถึงจะไม่มีฉาก explicit แต่ถ้าไม่นิยม abo แนะนำให้หลีกเลี่ยงค่ะ

.

.

0.
when all vivid things turn black

 

 

โลกของเขามักถูกแต่งแต้มด้วยสีสันอันหลากหลายเสมอ

เมื่อครั้งยังเยาว์ เขามองโลกสดใสและสนุกสนาน ทุกวันล้วนเป็นสีสันอันแตกต่าง ประหนึ่งว่าแต่ละวันถูกแต่งแต้มด้วยสีสันตามสีประจำวันไม่ซ้ำกัน ไม่ว่าเรื่องทุกข์ใจใดๆ ก็ดูจะไม่สามารถลบล้างความสดใสเหล่านั้นลงไปได้

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเขายังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจโลกด้วยก็เป็นได้

เมื่อเติบโตขึ้นมาหน่อย เขาจึงพบว่าชีวิตไม่ได้มีแต่เรื่องสนุก ทุกอย่างไม่อาจเป็นได้ดั่งใจหวัง ชีวิตนี้ยังมีปัญหาและอุปสรรคมากมายให้ก้าวผ่าน แต่ด้วยความที่ยังเป็นเด็ก เขาจึงยังคงคิดว่าขอเพียงมีความพยายามและความตั้งใจ ปัญหาเหล่านั้นก็คงผ่านไปได้ด้วยดี

มารดาของเขายิ้มและหัวเราะเมื่อเห็นเขาพยายามอย่างเอาเป็นเอาตาย

ฝ่ามืออันอบอุ่นลูบผมของเขาอย่างเอ็นดู

แต่ไม่เคยมีใครทักท้วงว่าชีวิตจริงไม่ง่ายดายขนาดนั้น

เขาเติบโตขึ้นจนเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ปัญหาเริ่มกองทับถมและแสดงตัวตนให้เห็นแจ่มชัดมากขึ้นเรื่อยๆ หลายครั้งที่ใจนึกท้อแต่ก็บอกตัวเองให้พยายามต่อ พยายามมากจนเรียกได้ว่าฝืนเกินตัว ฝืนจนร่างกายไม่อาจทนรับแรงพยายามนั้นต่อไปได้ และตอนนั้นเองที่สีเทาเริ่มแซมเข้ามาในชีวิตประจำวันที่เคยมีเพียงสีสันสดใส

ในวันที่เมฆหมอกเข้ามาบดบังทัศนวิสัย เขายังโชคดีที่มีคนคอยอยู่ข้างๆ เพื่อฉุดเขาขึ้นมาจากหุบเหวของความสิ้นหวัง

เพราะเช่นนั้นเขาจึงยังคงเดินต่อไปได้

แต่เดินต่อไปเท่าไร ม่านหมอกก็ยังคงเพิ่มมาแต่งเติมสีเทาในชีวิตของเขาอย่างต่อเนื่อง ภาพที่เคยเห็นชัดเจนเริ่มกลายเป็นเพียงภาพลางเลือน และร่างกายก็ยังคงร้องประท้วงการฝืนพยายามอย่างหนักของเขาต่อไป

จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อเขาอายุได้สิบแปดปี… ร่างกายของเขาก็ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ นำมาก่อน เขารู้สึกร้อนเป็นไฟ ลมหายใจติดขัด เรี่ยวแรงพลันหดหาย เข่าขวาเจ็บปวดเสมือนถูกแทงด้วยเข็มนับพันนับหมื่นเล่ม สติสัมปชัญญะของเขาดับวูบ เสมือนทุกอย่างขาดผึงลงโดยพร้อมเพรียง

เมื่อรู้ตัวอีกที เขาพบว่าตนนอนนิ่งอยู่บนเตียงในห้องสี่เหลี่ยมสีขาว มองไปข้างกายพบบิดาและมารดาเฝ้าดูแลอยู่อย่างใกล้ชิด ไม่ไกลกันนั้นมีชายวัยกลางคนในชุดเสื้อกาวน์สีขาวยืนอยู่ราวกับรอแจ้งอะไรบางอย่างให้เขาฟัง

เนื้อความที่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ โออิคาวะ โทรุขอเลือกจะไม่รับฟังและปฏิเสธการรับรู้ทั้งปวง

“…จากผลการตรวจทั้งหมดนั้น ผลออกมาว่า …คุณเป็นโอเมก้าครับ”

 

 

ฉับพลันนั้น โลกทั้งใบของเขาก็กลายเป็นสีดำ

.

.

NEXT


A/N:

สวัสดีค่ะ
ตอนแรกคิดว่าจะดองเอาไว้อีกสักหน่อย เขียนให้ได้เยอะกว่านี้สักนิด แล้วค่อยลง
แต่นับไปนับมาคิดว่าถ้าจะรอให้เขียนจบทั้งเรื่องก่อนคงอีกนาน ประกอบกับอันที่จริงก็มีเก็บอยู่หลายตอนแล้ว เลยเอามาลงก่อนค่ะ

อย่างที่เกริ่นข้างต้น เรื่องนี้เป็นเรื่องยาวที่เขียนช่วงเดือนพฤศจิกายนค่ะ เขียนให้กับกิจกรรม novelber ซึ่งอันที่จริงก็เล่นไม่จบเพราะเขียนไม่ทันตามเคย แต่วางพล๊อตไว้จนจบแล้ว ก็เลยลากยาวใช้ตีมของ novelber มาเขียนยันเดือนมกราคมค่ะ (…)
ตัวเนื้อหาบางช่วงอาจโดดไปมาเล็กน้อย เพราะเขียนตามตีมของแต่ละวันมา ตอนนี้กำลังตบพล๊อตให้เข้าที่มากขึ้น แต่ถ้าอ่านแล้วมีข้อสงสัยก็ทักท้วงได้เลยนะคะ

อีกอย่าง ฟิคเรื่องนี้เป็น abo au ค่ะ ถ้าไม่รู้จักลองกูเกิ้ลได้— ยังไงก็ตาม เราคิดว่าคงเขียนแบบแตะแค่นิดหน่อย ไม่ได้ลงรายละเอียดมาก คิดว่าเดี๋ยวจะโพสเรื่อง abo ในเวิร์สของเราอีกทีนึงค่ะ

where my love goes เป็นส่วนของเรื่องยาวที่เป็นเนื้อเรื่องหลัก ซึ่งแน่นอนว่าวนเวียนแถวอิวะโออิเหมือนเดิม (…) แต่นอกจากนี้ก็จะมี side story ที่เป็นคู่อื่นแทรกมาเป็นพักๆ โดยรวมแล้วทั้งหมดนี้อยู่ในซีรี่ย์ instinct ค่ะ

ตั้งใจว่าจะอัพรายสัปดาห์ แต่ไม่รู้จะทำได้ตลอดรอดฝั่งไหม (…)

ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้อีกเรื่องด้วยนะคะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s