[HQ!!] Timeline: (4) รักแรก

Timeline
iwaoi, brief mention of ushioi. hq!! g. slice of life.
written for fictober ’16 challenge. part of ‘timeline’ drabble series.

 

 

4.
รักแรก

ไม่เคยมีใครบอกไว้ว่ารักแรกจะฝังรากลึกในใจได้เนิ่นนานเพียงนี้

 

เขาเรียนจบแล้ว และเดินทางออกจากมิยางิหลังเรียนจบได้ครึ่งปี
พ่อแม่มาส่งเขา ถือสัมภาระเดินมาส่งถึงสถานีรถไฟ
เขาบอกลา และหันหลังจากบ้านเกิด

เดินทางไปสู่โตเกียว เพื่อทำงาน

เมื่อถึงจุดหมาย เขามุ่งหน้าต่อไปยังที่อยู่ตามที่ตนได้จดบันทึกไว้
และท่องจำจนแทบจำได้ขึ้นใจ

 

อพาร์ทเม้นท์ของโออิคาวะ โทรุ

 

เขาบอกอีกฝ่ายไปว่าตนต้องไปทำงานที่โตเกียวเป็นเวลาสองปี
เมื่อฝ่ายนั้นทราบ จึงเสนอให้มาอาศัยอยู่ด้วยแทบจะในทันใด
คำชวนที่พาให้เลิกคิ้วสงสัย

 

แล้วอุชิจิมะล่ะ ?

 

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ถามออกไป
เพียงแต่ตอบตกลงโดยยืนกรานว่าจะขออาศัยชั่วคราวเท่านั้น

เขายกมือกดกริ่งเมื่อไปถึงอพาร์ทเม้นท์ที่ว่า
ใบหน้านิ่งเรียบ แต่ในใจนั้นกลับไม่ได้นิ่งเฉยเช่นที่แสดงออก

หลายปีเหลือเกินที่เขาไม่ได้ใช้ชีวิตโดยมีโออิคาวะอยู่ข้างกันตลอดเวลา
หลายปี… ที่ได้แต่เก็บความคิดคำนึงอยู่ในใจ

 

“อ๊ะ อิวะจังง”

 

เสียงเรียกชื่อของเขาก็ยังคงน่ารำคาญอยู่เหมือนเดิม
แต่กลับน่าฟังอย่างน่าประหลาด

 

ความรู้สึกสวนทางกันในตัวเองชวนให้สับสน
แต่ก็คงเป็นเพราะความรักกระมัง

 

จากนั้นพวกเขาก็เริ่มใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ถึงแม้จะเจอกันเพียงแค่ครั้งคราว
โออิคาวะมักตื่นเช้าออกไปวิ่ง ส่วนเขาตื่นหลังจากนั้นเล็กน้อยเพื่อเดินทางไปทำงาน
บางครั้งเขากลับดึก ซึ่งกว่าจะกลับถึงอพาร์ทเม้นท์ โออิคาวะก็หลับไปเสียแล้ว

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาสังเกตเห็นตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน

 

เขาไม่เคยได้ยินแม้กระทั่งชื่อของอุชิจิมะ วากะโทชิเลย

 

“เฮ้ย โออิคาวะ”
“อะไรเหรอ อิวะจัง”
“นาย… อุชิจิมะไม่มาหานายบ้างเลยเรอะ”

คนโดนถามนิ่งไปชั่วอึดใจ

“อะไรกัน อิวะจังอยากเจออุชิวากะจังเหรอเนี่ย”
“ใช่ที่ไหนเล่า”

อีกฝ่ายหัวเราะฮ่าฮ่า ไม่ต้องอายหรอกน่า พูดต่อท้ายด้วยเสียงเริงรื่น

 

“เลิกไปแล้วล่ะ”
“หา”

“ฉันเลิกคบกับอุชิวากะจังตั้งนานแล้ว”

 

คำตอบที่ทำให้เป็นเขาเสียเองที่นิ่งอึ้งไป

 

“ตั้งแต่…” เมื่อไหร่
“ปลายปีหนึ่ง”
นานขนาดนั้น! “ไม่ยักรู้” นายไม่เห็นบอก
“ก็ไม่คิดว่าอิวะจังจะอยากรู้เรื่องของคุณโออิคาวะขนาดนี้นี่นา”

กวนประสาท!

“…ทำไม” เขาควรจะถามไหมนะ
คราวนี้โออิคาวะเงียบเสียงไป นานจนเขาใจไม่ดี
หรือจะไม่ควรถาม

“ก็ไม่ได้ชอบนี่”
“หา”
“หมอนั่นน่ะ ก็แค่ชอบลูกเซ็ตของฉันเท่านั้นเอง”
“แล้วยังไง—“
“แต่ไม่ได้ชอบที่ตัวฉันเลย”

 

“แล้วฉันก็ไม่ได้ชอบด้วย”

 

เขาเงียบ โออิคาวะก็เงียบ
หรือเขาควรจะพูด—…

 

“อิวะจัง จำไม่ได้เหรอ”
“หา”

“คนที่ฉันชอบน่ะ…”

ท้ายประโยคเสียงเบาลงจนแทบจับใจความไม่ได้
ไม่สิ …โออิคาวะจงใจไม่ออกเสียง และขยับปากเป็นคำเท่านั้นต่างหาก

ให้ตายสิ…

 

“ไอ้งี่เง่าคาวะ”

 

 

เขาคิดมาตลอดว่าสักวันคงต้องปล่อยมือจากรักแรกไป

“ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน”

เพิ่งรู้วันนี้เองว่าคิดถูกเพียงไหนที่ไม่ตัดสินใจปล่อยมือไปแต่แรก

NEXT (0)


A/N:

ตอนแรกที่ตัดสินใจเอาของเก่ามาไล่ลงบล๊อค ไม่ได้วางแผนเลยว่าตอนนี้จะมาลงที่วันอะอุนพอดิบพอดี ฮา แต่ถือว่าใช้ได้เลย เพราะน่าจะเป็นตอนสุดท้ายที่หวานที่สุดแล้ว

ยังไงก็
สุขสันต์วันอะอุนทุกคนค่ะ \(‘ w ‘)/

Advertisements

One thought on “[HQ!!] Timeline: (4) รักแรก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s