[HQ!!] Inquiry

Inquiry
iwaoi. hq!! pg. fluff.

1.

ฮานามากิ ทาคาฮิโระ มีภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่เขาหมายมั่นว่าจะต้องทำสำเร็จให้ได้อยู่อย่างหนึ่ง

เป็นเป้าหมายอันจริงจังและแน่วแน่เสียยิ่งกว่าการชนะศึกอินเตอร์ไฮหรือฮารุโคเมื่อสมัยมัธยมปลาย เพื่อชิงใบเบิกทางเข้าไปสู่การแข่งรอบระดับประเทศเสียอีก

และภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่ว่านั้น ก็คือ…

“โออิคาวะ”
“อะไรเหรอแม็กกี้”
“นายกับอิวะอิสึมิน่ะ…”
“หืม?”
“ไปถึงไหนกันแล้ว”

คนโดนถามทำท่าฉงน ไม่ถึงขั้นเอียงคองงงวย แต่อากัปกิริยาที่นิ่งเฉยไปแถมไม่ตอบโต้อะไรก็เป็นการแสดงออกที่บอกความไม่เข้าใจได้ดีพอ

ไม่รู้ว่างงจริงหรือแกล้งงง
หมอนี่แกล้งทำหน้าซื่อเก่งจะตาย

ฮานามากิยกมือขวาขึ้นทำเป็นรูปวงกลม ตามด้วยชูนิ้วชี้ซ้ายขึ้น ทำท่าขยับเข้าขยับออกจากพื้นที่ว่างกลางวง เป็นการสื่อความนัยน์โดยไม่ต้องพูดออกมากลางที่สาธารณะให้โดนมองว่าวิปริตเอา

คนโดนถามฟังแล้วก็ทำตาปริบ ยกแก้วน้ำอัดลมขึ้นดื่มแล้วมองเพื่อนทำท่าเช่นนั้นอยู่พักใหญ่ นานราวนาทีกว่าถึงเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองแบบคนเพิ่งประมวลผลได้

ซึ่งอาการที่ว่านั้นถือว่าน่าพอใจสำหรับฮานามากิมากทีเดียว

เริ่มจากสีแดงที่เริ่มแต่งแต้มตรงใบหู ลามไปถึงแก้มสองข้าง ต่อไปจนเต็มทั้งใบหน้า และยังแถมไปถึงลำคอ

ช่างเป็นภาพที่น่าดูเหลือเกิน
คุณโออิคาวะ โทรุที่เขินจนพูดไม่ออกนี่

“พ พูดอะไรของนายน่ะ แม็กกี้ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

ว่าแล้วก็หัวเราะฮ่าฮ่าฮ่าเสียงแข็งโป๊กทั้งหน้าที่แดงอย่างน่าขัน เสร็จแล้วจัดการเปลี่ยนเรื่องโดยการหยิบเมนูอาหารขึ้นมาชี้ชวนสั่งเพิ่มทั้งที่สั่งไปจนแทบจะเกินพอดีแล้วก่อนหน้านี้ เขามองเจ้าคนที่ปกติทำท่ามั่นใจจนเกินพอดีมาทำเฉไฉแล้วก็ยกยิ้ม

น่าแหย่เสียจริง

“เฮ้ อย่ามาทำเปลี่ยนเรื่องน่า บอกมาเถอะ”
“ไม่!”
“น่า เปิดอกกันแมนๆ ไม่ต้องอายเพื่อนหรอก”
“ไม่!”
“น่า น่า”

แต่ถึงจะพยายามตื๊อเท่าไหร่ อีกฝ่ายก็ไม่รายงานความก้าวหน้าให้เขาฟังอยู่ดี

เฮ้อ! แต่แค่นี้ไม่ทำให้ฮานามากิ ทาคาฮิโระเลิกล้มความตั้งใจหรอกนะ
เขาจะคาดคั้นเอาให้ได้เลย คอยดู!

 

 

2.

อิวะอิสึมิ ฮาจิเมะ ไม่คิดว่าภาพแรกที่เขาพบเมื่อมาถึงที่นัดหมายสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนมัธยมปลายในรอบหลายเดือนของเขา จะเป็นภาพโออิคาวะ โทรุที่หน้าแดงประหนึ่งมะเขือสุก

วูบหนึ่งเขาคิดว่าเป็นเพราะอีกฝ่ายดื่มเบียร์
แต่เมื่อมองเครื่องดื่มในมือคนที่ว่าแล้ว ก็เห็นจะไม่เข้าที

ก็คนเราจะดื่มน้ำอัดลมแล้วเมาหน้าแดงแป๊ดได้เลยหรือ
คิดว่าไม่น่าใช่

สาเหตุน่าจะมาจากเจ้าของผมสีอ่อนที่นั่งยิ้มกว้างท่าทางอารมณ์ดีจากการได้แกล้งเพื่อนเสียมากกว่า

“อิ วะ จังงง”

คนตัวโตว่าแล้วก็พุ่งเข้าใส่เขาที่เพิ่งทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เทน้ำหนักลงมาเต็มเหนี่ยวจนเขาตัวเซ

“อะไร”
“แม็กกี้แกล้งฉัน”

คนโดนกล่าวโทษรีบแก้ตัวทันใด “แกล้งอะไรหา ฉันแค่ถามคำถาม แล้วนายไม่ยอมตอบก็เท่านั้น” ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่ใบหน้าเปื้อนยิ้มนั้นบ่งบอกเต็มที่ว่าเจ้าตัวกำลังสนุกสนานกับการไล่ต้อนโออิคาวะ โทรุมากขนาดไหน

“แกก็ตอบไปซะ จะได้จบๆ”
“อิวะจังลองตอบเองสิ!”
“ไหน ถามว่าอะไร”
“ฉันถามว่าพวกนายไปถึงขั้นไหนกันแล้ว เท่านั้นเอง”

พูดจบก็ทำท่าเดิมซ้ำกับที่ทำให้โออิคาวะดูก่อนหน้านี้อย่างไม่กระดากอาย กลับเป็นคนดูเสียอีกที่รู้สึกหน้าเห่อร้อนขึ้นมาแทน

ถามเรื่องแบบนี้กลางร้านอาหาร
ยางอายอยู่ที่ไหน ฮานามากิ ทาคาฮิโระ!

“ถามอะไรของนายเนี่ย”
“เห็นไหมล่ะ อิวะจัง!”
“เอ้า ก็คนมันอยากรู้”
“แล้วจะรู้ไปทำไม”
“อยากช่วยสนับสนุนความรักของเพื่อนไง”
“หา ฉันกับโออิคาวะน่ะนะ”

“เอ้า ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นว่าพวกนายชอบกันมาแต่ไหนแต่ไร มีก็แต่พวกนายนั่นแหละไม่ขอคบกันเป็นทางการเสียที ฉันเลยจะมาช่วยไง!”

สองคนความรู้สึกช้าที่ว่าอ้าปากพะเงิบพะงาบอยู่พักใหญ่อย่างน่าขัน คิดสรรหาคำตอบมาตอบโต้อยู่พักใหญ่ แต่คิดยังไงก็หาคำพูดดีๆ ไม่ได้ เลยทำได้แค่ปล่อยให้ฮานามากิตื๊อต่อไปเรื่อยๆ

โชคช่วยที่ไม่นานหลังจากนั้น มัตสึคาวะ อิซเซ ก็เดินเข้ามาในร้านพอดี ประหนึ่งสวรรค์ส่งมาให้ช่วยหยุดฮานามากิจากการฆาตกรรมอดีตกัปตันและอดีตรองกัปตันชมรมวอลเล่ย์บอลด้วยความอายเกินขนาด

ฮานามากิ ทาคาฮิโระได้แต่บ่นอุบเบาๆ เมื่อมัตสึคาวะจัดการเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างสวยงามเมื่อเดินเข้าสู่วงสนทนา

เขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะ คอยดู!

 

 

3.

มัตสึคาวะ อิซเซคิดว่าฮานามากิ ทาคาฮิโระตัดสินใจผิดพลาด

อันดับแรก เขาคิดผิดที่เลือกถามในที่สาธารณะอย่างร้านอาหาร และอันดับสองที่ตามมาติดๆ คือเขาเลือกใช้คำถามผิด เล่นถามคำถามส่วนตัวในที่โล่งแจ้ง ต่อให้เป็นคนไม่ค่อยอายใครอย่างโออิคาวะ โทรุ ก็คงลำบากใจที่จะตอบ
แต่เหนืออื่นใด เขาคิดว่าฮานามากิเลือกถามผิดคน

ใช่ว่ามัตสึคาวะไม่อยากรู้ พวกเขาเฝ้ามองเพื่อนสองคนหยอกแหย่กันไปมาตลอดสามปี ถึงขั้นลงพนันกันด้วยซ้ำว่าใครจะเป็นฝ่ายสารภาพก่อน และจะสารภาพอย่างไร ในชั้นปีไหน เขาย่อมอยากรู้ว่าความสัมพันธ์ของโออิคาวะกับอิวะอิสึมิเป็นเช่นไร

และเพราะเฝ้าดูอยู่ตลอดนั้นเอง เขาจึงคิดว่าเขารู้ดีว่าใครจะเป็นคนยอมตอบข้อสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ถ้าถามดีๆ

“เฮ้ อิวะอิสึมิ”
“อะไร”
“นายกับโออิคาวะน่ะ คบกันนานแล้วใช่ไหม”

อิวะอิสึมินิ่งค้างไป จังหวะเดียวกับที่รถไฟฟ้าเบรกตัวดังกึก คนตัวเล็กกว่าจึงเซถลาไปข้างซ้าย เคราะห์ดีที่มือนั้นเกาะห่วงเอาไว้แน่นจึงไม่หน้าคว่ำลงไปเสีย

มัตสึคาวะเหลือบมอง ตัดสินใจไม่ทักที่ผิวหน้าของอดีตรองกัปตันกลายเป็นสีแดงจาง “ฉันดูออกน่า”

“พวกนายนี่…”
“เรื่องของเพื่อนก็ต้องอยากรู้เป็นธรรมดา”
“ก็แค่อยากสนุกน่ะสิ”

สมเป็นอดีตรองกัปตันผู้คอยสอดส่องสารทุกข์สุขดิบสมาชิกได้ดีกว่ากัปตันเป็นไหนๆ มัตสึคาวะหัวเราะหึหึในลำคอ ยักไหล่แบบไม่เดือดร้อน

“ว่าไงล่ะ”
“…เออ”

ถึงสีเลือดจะยังไม่หายไปจากใบหน้า แต่อิวะอิสึมิก็ตอบอย่างไม่อิดออด

“ฉันขอหมอนั่นนานแล้ว”

เห็นไหม ซักไซ้จากอิวะอิสึมิง่ายกว่าเป็นไหนๆ
เดี๋ยวเขาต้องรีบบอกฮานามากิแล้วสิว่าเขาชนะพนันครั้งนี้

“ฉันดีใจกับพวกนายด้วย”

อันนี้เขาพูดจากใจ

“ว่าแต่เล่าเพิ่มเติมได้ไหมว่าพวกนายไปถึงไหนกันแล้ว มีเซー…”
“มัตสึคาวะ อิซเซ!”

โธ่ ก็ข้อมูลแค่นี้มันยังไม่ครบที่พนันกันนี่นา
แต่คอยดูเถอะ เดี๋ยวเขาจะรีดข้อมูลจากอิวะอิสึมิให้หมดเกลี้ยงให้ได้เลย

 

 

END


A/N:

เราชอบมัตสึฮานะมากค่ะ ทั้งในแง่ที่เป็นคู่ และในแง่ที่เป็นเพื่อนซี้จอมป่วน
โดยเฉพาะฮานะ คนอะไรทำไมน่ารักน่าตี กวนดีได้ใจ ///

เชื่อว่าในชีวิตของอิวะโออินี่มีสองคนนี้เป็นปัจจัยหลักอย่างนึงนะ นอกจากว่าเป็นเพื่อนสนิทแล้ว ก็ยังเป็นคนที่คอยแซวคอยชงด้วย :p

Advertisements

One thought on “[HQ!!] Inquiry

  1. โอ้ย ชอบตอนทั้งสองคนเขินมากเลยค่ะ น่ารักน่าแกล้ง เข้าใจความรู้สึกของคุณเพื่อนทั้งสองที่คอยเชียร์เลยค่ะ กร๊ากกกกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s